Le temps des cerises/Vrijeme trešanja


Pjesma »Le temps des cerises« (Vrijeme trešanja) nije samo ljubavna pjesma, kako izgleda na prvi pogled. To je himna Pariškoj komuni, koju je njezin autor Jean Baptiste Clément, i sam učesnik Komune, posvetio najznamenitoj junakinji Komune, Luise Michel. Anarhistkinja, nastavnica po struci, pobornica prava žena i radničkih prava, Louse Michel borila se za vrijeme Komune u prvim redovima. Tokom tako zvane »Krvave sedmice« uhapšena je te je za dlaku izbjegla smrti, kad je, krajem mjeseca maja, ugušena Pariška Komuna. Kasnije je deportirana u Novu Kaledoniju. Pariška Komuna (La Coomune de Paris) započela je 18 marta 1871; tada su prvi put primijenjeni u praksi opće pravo glasa i samoupravljanje. Završila je »Krvavom sedmicom« (La semaine sanglante) prodorom vojske (Versajaca) od 21-28 maja 1871, u vrijeme kad dozrijevaju trešnje. Formalno su sudovi izrekli 100 smrtnih presuda komunarima, iako ih je vojska pogubila daleko više, bez presude. Ostali su deportirani u udaljene prekomorske krajeve i na prisilni rad. Streljani komunari pokopani su na groblju Pere Lachaise
U pjesmi »Le temps des cerises« jasno se nazire poetska metafora, koja se odnosi na Revoluciju, a da se ova nikad izričito ne spominje. Upozorenja o izbjegavanju jada , o rani i o crvenim kapima, što kao krv padaju po lišću, shvaćaju se kao otvorene aluzije na revoluciju, iako su to ustvari kasnije ekstrapolacije , jer je pjesma napisana još 1866, a uglazbljena 1868 od Antoine Renarda, znači prije Pariške komune (1871), kao himna proljeću i ljubavi s veslim ali i nostalgičnim motivima. Nakon Pariške Komune dobila je sasvim drugo značenje, odnosno smatralo se da aludira na događaje iz Komune.
»Vrijeme trešanja« bila je također najpjevanija pjesma za vrijeme Pokreta otpora u Francuskoj kao i tokom oslobađanja Pariza, kad su se Parižani, dok su se savezničke trupe nalazile na ulazima u grad, digli na oružje i oslobodili Pariz prije ulaska saveznika.

Jean-Baptiste Clément

Kad budemo pjevali vrijeme trešanja
Veselog slavuja i ruganje kosa
Svi bit’ će u velikoj slavi
Ljepotice će ludost nositi u glavi
A zaljubljeni srce puno sunca!
Kad budemo pjevali vrijeme trešanja
Ruganje kosa zvižduk će postat’ pravi

No vrlo je kratko vrijeme trešanja
Kad se u dvoje krene nasumice
Brati te crvene naušnice…
Trešnje ljubavi sve u ruhu istu
K’o kapi krvi padaju po listu…
No vrlo je kratko vrijeme trešanja
Koralji što ih beru u zanosu čistu!

Kada i vas obuzme vrijeme trešanja
Ukoliko strahujete od ljubavnih jada
Čuvajte ih se tada!
Ja što se ne bojim tih okrutnih rana
Bez njih živjet’ neću ni jednoga dana…
Kada i vas obuzme vrijeme trešanja
Od ljubavnih jada srce će da strada!

Uvijek ću voljeti vrijeme trešanja
Od tog vremena, što zadobih je tada
Otovrenu ranu ja u srcu nosim!
O Gospo Srećo, tol’ko mi odana
Nesmirenim bolom još uvijek prkosim…

Uvijek ću voljeti vrijeme trešanja
I nosit’ ga u srcu do posljednjeg dana!

Prevod: Jasna Tkalec

Oglasi

Komentiraj

Popunite niže tražene podatke ili kliknite na neku od ikona za prijavu:

WordPress.com Logo

Ovaj komentar pišete koristeći vaš WordPress.com račun. Odjava / Izmijeni )

Twitter picture

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Twitter račun. Odjava / Izmijeni )

Facebook slika

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Facebook račun. Odjava / Izmijeni )

Google+ photo

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Google+ račun. Odjava / Izmijeni )

Spajanje na %s

%d bloggers like this: